ကုဟာရဇာတ်

ကုဟာရဇာတ်

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍ ကုဟာရဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤဇာတ်တော်ကြီးတွင် ဘုရားရှင်သည် အနာထပိဏ်သူဌေး၏ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအပေါ်ထားရှိသည့် အကျင့်ကောင်းနှင့် နဂါးမင်းတစ်ပါး၏ အတ္တကို နှိုင်းယှဉ်ပြတော်မူခဲ့ပါသည်။

အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် တရားနာပရိသတ်များ စိတ်ဝင်စားလာကြပြီး ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို အထူးအလေးထားကြပါသည်။ အနာထပိဏ်သူဌေးသည် ဘုရားရှင်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်ပြီး သူဌေးကြီး၏ သဒ္ဓါတရားနှင့် ရက်ရောမှုသည် ကျော်ကြားလှပါသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ အနာထပိဏ်သူဌေးသည် မြို့ပြင်ရှိ ဥယျာဉ်တော်တွင် အပန်းဖြေနေတတ်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည် သူဌေးကြီးထံ အကူအညီတောင်းခံလာပါသည်။ ပုဏ္ဏားမှာ အလွန်ဆင်းရဲတွင်းနက်နေပြီး စားဝတ်နေရေးပင် အခက်အခဲကြုံနေရပါသည်။ ပုဏ္ဏား၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိရသောအခါ သူဌေးကြီးသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူပါသည်။

"အို ပုဏ္ဏားကြီး သင်၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကြားရသည်နှင့် အကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါ၏။ သင် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေသည်ကို အကျွန်ုပ် အကူအညီ ပေးပါရစေ။ သင် အလိုရှိသမျှ တောင်းပါ။ အကျွန်ုပ် တတ်နိုင်သမျှ ပေးမည်။"

ပုဏ္ဏားသည် သူဌေးကြီး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်များ ကျလာပါသည်။

"အရှင်သူဌေး ကျေးဇူးကြီးလှပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလိုရှိသည်ကား ငွေ တစ်ရာသာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုငွေဖြင့် အကျွန်ုပ် ဘဝကို ပြန်လည် ထူထောင် လိုပါသည်။"

အနာထပိဏ်သူဌေးသည် ပုဏ္ဏား၏ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပြီး ငွေ တစ်ရာကို ချက်ချင်း ပေးအပ်တော်မူပါသည်။ ပုဏ္ဏားသည် သူဌေးကြီး၏ ကျေးဇူးကို အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ပြီး ထွက်ခွာသွားပါသည်။

ထို့နောက် သူဌေးကြီးသည် အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး ထုံးစံအတိုင်း ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြင်ရန် ကျောင်းတော်သို့ ကြွတော်မူပါသည်။ ကျောင်းတော်တွင် ဘုရားရှင်နှင့် သာသနာပြု ရဟန်းများ တရားနာကြားနေကြပါသည်။ အနာထပိဏ်သူဌေးသည် ဘုရားရှင်ကို ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး ထိုင်တော်မူပါသည်။

ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီး၏ စိတ်ကို သိမြင်တော်မူသောကြောင့် ပုဏ္ဏားနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းတော်မူပါသည်။

"အနာထပိဏ် သင် ယနေ့ အပြင်တွင် အဘယ် အလုပ် ပြုခဲ့သနည်း။ သင် စိတ် ကြည်လင် ပျော်ရွှင် နေသည်ကို အကျွန်ုပ် မြင်ပါ၏။"

သူဌေးကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ မေးမြန်းမှု အပေါ် အကြောင်းစုံ လျှောက်ထားတော်မူပါသည်။ ပုဏ္ဏား၏ ဆင်းရဲတွင်းနက်နေပုံနှင့် သူဌေးကြီး ငွေ တစ်ရာ ပေးအပ်ခဲ့ပုံ အစ အဆုံး တင်ပြတော်မူပါသည်။

"ဘဂဝါ အကျွန်ုပ် အပြင်တွင် ပုဏ္ဏားတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပါသည်ဘုရား။ သူ အလွန် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေပြီး အကူအညီ တောင်းလာပါသည်ဘုရား။ အကျွန်ုပ် သူကို ငွေ တစ်ရာ ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်ဘုရား။ ထိုကြောင့် အကျွန်ုပ် စိတ် ကြည်လင် ပျော်ရွှင် နေသည်ဘုရား။"

ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီး အပြုံး တစ်ချက် ပြုံးတော်မူပါသည်။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်သည် ကုဟာရဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။

ရှေး အခါက ဗာရဏသီ ပြည်တွင် ဗြဟ္မဒတ် မင်း စိုးမိုးနေစဉ် မင်းကြီးသည် အလွန် ကြင်နာ သနားတတ်သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်ပါသည်။ ထို မင်းကြီးသည် တိုင်း ပြည် သူ ပြည်သား အပေါ် အလွန် ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်တော်မူပါသည်။

ထို မင်းကြီး၏ နန်းတော်အနီး တောအုပ်တွင် နဂါး တစ်ကောင် နေထိုင်ပါသည်။ နဂါးမှာ အလွန် အစွမ်း တန်ခိုး ကြီးမားပြီး အထင် ကြီးတတ်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပါသည်။ နဂါးသည် မိမိ အစွမ်း တန်ခိုးကို အလွန် တန်ဖိုး ထားပြီး သူ အပေါ် သူ ဂုဏ် တင်တတ်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပါသည်။

တစ်နေ့ နဂါးသည် မိမိ နေထိုင်ရာ တောအုပ်ကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေစဉ် လူ တစ်ယောက် အလွန် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေသည်ကို တွေ့မြင်ပါသည်။ ထို လူသည် အစား အစာ ငတ်ပြတ်နေပြီး အား အင် ကုန်ခမ်းနေပါသည်။ နဂါးသည် ထို လူ၏ အဖြစ်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ် ပါ ဝင်စား ဖြစ်လာပါသည်။

"အို လူ သင် အဘယ် ကြောင့် ဤ အခြေ အ နေ ဆိုး ဝါး စွာ ဖြစ်နေသနည်း။"

လူသည် နဂါး၏ အသံကို ကြားသောအခါ ကြောက်လန့် တုန်လှုပ် သွားပါသည်။ သို့သော် မိမိ၏ အဖြစ်ကို သနား ကရုဏာ ဖြစ်စေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် အကြောင်းစုံ လျှောက်ထားပါသည်။

"အရှင် နဂါး အကျွန်ုပ် အလွန် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေပါသည်အရှင်။ အစား အစာ ငတ်ပြတ်နေပြီး အသက် ရှင် ရေးပင် အခက်အခဲ ကြုံနေရပါသည်အရှင်။"

နဂါးသည် လူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် သနား စိတ် ဝင်စား ဖြစ်လာပါသည်။ သို့သော် နဂါး၏ စိတ်တွင် မိမိ အစွမ်း တန်ခိုးကို အလွန် တန်ဖိုး ထားနေသောကြောင့် လူကို အကူအညီ ပေးရန် ထင် မ ပေါ်ပါ။ နဂါးသည် လူကို လှည့် စားရန် အကြံ အစည် ဖြစ်လာပါသည်။

"ကောင်းပြီ လူ သင် အကျွန်ုပ် အကူအညီ ပေးပါမည်။ သို့သော် သင် အကျွန်ုပ် အမိန့် တော် ကို နာခံ ရမည်။ အကျွန်ုပ် ပြော သည် အတိုင်း ပြု ရမည်။ သင် အကျွန်ုပ် ကို ရွှေ တစ်ပိဿ ယူ လာ ပေး ရမည်။"

လူသည် နဂါး၏ တောင်းပန်မှုကို ကြားသောအခါ အလွန် ဝမ်းသာ ဖြစ်လာပါသည်။ သို့သော် ရွှေ တစ်ပိဿ ယူ လာ ပေး ရန် အလွန် ခက်ခဲ ပါ ကြောင်း နဂါးကို လျှောက်ထားပါသည်။

"အရှင် နဂါး အကျွန်ုပ် ရွှေ တစ်ပိဿ ယူ လာ ပေး ရန် အလွန် ခက်ခဲ ပါ သည်အရှင်။ အကျွန်ုပ် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေပြီး ရွှေ မ ရှိပါအရှင်။"

နဂါးသည် လူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန် ဒေါသ ထ ွက် ဖြစ်လာပါသည်။ နဂါးသည် မိမိ အစွမ်း တန်ခိုးကို လူ တစ်ယောက် အပေါ် အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ အ